<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259</id><updated>2012-02-16T13:00:59.066-08:00</updated><category term='¿Que sentimos?'/><category term='Cultura'/><category term='Nunca Digas Nunca'/><category term='¿Qué sentimos?'/><category term='segundas oportunidades'/><category term='Independencia'/><category term='Despreocupación...'/><category term='tú y yo'/><category term='It&apos;s all about music'/><category term='Volver a lo autentico'/><category term='Gourmet'/><category term='Adios Santiago'/><category term='Miles de colores'/><title type='text'>· ESA ES LA ACTITUD ·</title><subtitle type='html'>Habla Y Escribe Lo Que Quieras. Respeta La Actitud</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>21</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-7646639869620152133</id><published>2010-06-10T17:19:00.000-07:00</published><updated>2010-06-10T17:50:22.076-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='segundas oportunidades'/><title type='text'>Otra opotunidad!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/TBGIRWCH-XI/AAAAAAAAAFk/9ekAZgLM3i8/s1600/segunda+oportunidad.jpg"&gt;&lt;img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 309px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/TBGIRWCH-XI/AAAAAAAAAFk/9ekAZgLM3i8/s320/segunda+oportunidad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5481312053040249202" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Hay  algo especial entre Antonio y yo, somos dos personas que sin querer cruzaron  sus caminos y encontraron la felicidad y plenitud en cada uno. Es mi  alma contra la de él, mi corazón guardado en el suyo, él representa mis  cinco sentidos y mi pasión. Hay opotunidades que no se de deben  desaprovechar, y ésta es la mía. Si tú y yo decidimos estar juntos, que  sea porque queremos, no porque nos presionan. Si tú y yo volamos, lo  haremos porque lo disfrutamos, no porque nos obligen a hacerlo. Contigo  he vivido los mejores días de mi vida, y también quiero hacerlo en los  últimos. Me enseñaste más que todos sobre el amor, sobre la vida y el  respeto mutuo. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Existen oportunidades que uno debe arriesgarse, no importa el final, lo  que sí, es que hay que tener claro que existen varias aristas a las  cuales atenerse. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;La vida mucha veces no es fácil, pero hoy me llevo una  lección conmigo. Siempre me he complicado, estoy llena llena de banalidades, siempre pensando a qué partido político pertenezco, qué música me gusta, cuáles  son mis características que quiero traspasar al resto. Cuántas veces  discutí por un tema sin sentido, cuántas veces me di por vencida sin ni  siquiera haber dado la pelea. Hoy me pegaron la cachetada más fuerte de  mi vida, y creo que la voy a llevar de por vida conmigo. Hoy ví como  un niño de seis años disfrutaba de un partido de fútbol, un niño que no puede asegurar que mañana no amanezca enfermo, un niño que tan poco sabe y ya es un luchador, un niño que no conoce de  los males del mundo y que tiene que pelear día a día con uno de los más  grandes enemigos de las personas. La palabra cáncer puede matar el alma,  pero ver a este niño sonreír y disfrutar es invaluable. La vida es  ahora, su madre sabe que la leucemia no le va a ganar, yo sé, que la  leucemia no le va a ganar. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Cuando uno ve que existen tantas cosas malas, y que la carga de ésta vive  en un niño, uno se cuestiona los problemas. El dinero, lo material y  las banalidades no importan. Mis "problemas" no importan, porque siempre  hay alguien que sufre mucho más, pero no por eso se deja desvaler. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Las segundas oportunidades existen, él merece una segunda oportunidad,  yo merezco una segunda oportunidad, todos la merecemos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; No necesitamos nada más que amor, la vida se basa en eso. Hoy cuando ví a este niño, y pude hablar con su madre una parte de mí murió, se me olvidó el rencor y el odio que he guardado hace mucho tiempo. Sería preciso que todos podamos ver lo maravilloso de la vida, tal cual como ese niño pudo reír y aprovechar ese momento, que durante esa instancia, fue sólo de él. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-7646639869620152133?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/7646639869620152133/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=7646639869620152133' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7646639869620152133'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7646639869620152133'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2010/06/otra-opotunidad.html' title='Otra opotunidad!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/TBGIRWCH-XI/AAAAAAAAAFk/9ekAZgLM3i8/s72-c/segunda+oportunidad.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-7045442594598650471</id><published>2010-06-04T20:35:00.000-07:00</published><updated>2010-06-04T21:58:03.049-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Independencia'/><title type='text'>MI CREDO</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/TAnGS9BSWMI/AAAAAAAAAFM/rASMgs-3JZk/s1600/Foto-0026.jpg"&gt;&lt;img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/TAnGS9BSWMI/AAAAAAAAAFM/rASMgs-3JZk/s320/Foto-0026.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479128450592823490" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Hay momentos que uno nunca espera vivir, no hay un manual que te enseñe a como componerte luego de un rompimiento, después de 33 meses juntos tomé una de las decisiones más &lt;span style="font-family:arial;"&gt;importantes de mis cortos 22 años de vida. Por primera vez Antonio y yo ya no estamos juntos, estaba acostumbrada a una vida llena de amor y cariño. Pero de un día para otro las cosas cambiaron drásticamente, y ya no había un sentido, una razón y tampoco había una explicación. Hasta el día de hoy ruego para que me diga qué es lo que pasó, pero creo que será una de las tantas incógnitas que rondorán en mí. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Hace mucho tiempo que las cosas ya no estaban funcionando, y siempre es mejor "cortar por lo sano", al parecer ese es mi nuevo lema -ni se imaginan como odio aplicar esa frase en mí, es tan fácil decirla al resto, pero tan complicada entenderla y llevarla a cabo en tu propia vida-, debería buscarme un mejor dicho y que yo misma me lo creyera, así no sería tan hipócrita.&lt;br /&gt;Fueron los años más lindos junto al hombre que hasta el día de hoy &lt;a href="http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/10/t-y-yo.html"&gt;amo con una locura  apasionada,&lt;/a&gt; es el único que no he pod&lt;span style="font-family:arial;"&gt;ido olvidar, y que ha logrado mantenerse en mi corazón desde el primer día en que lo vi. Él es por quien lloro cada noche, y una flor se vuelve más triste si la miro&lt;/span&gt;. Jamás imaginé que una situación como esta desencadenaría estos efectos en mí, pero también me impresiona mi valentía para enfrentar este tema, siempre con la cabeza en alto,y con la calma necesaria a la hora de afrontar mi nueva realidad. Por fin demostré que soy más fuerte de lo que creía, y que el amor es algo hermoso que no puede ser forzado. Yo tampoco estoy libre de culpas, pero Dios sabe el esfuerzo que hice, y todo el amor y cariño que le puse a esto, llevándome incluso a que más de una vez perdiera la razón. Hoy, es el hombre de mi vida, pero es doloroso saber que ya no existimos. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;El amor es uno de los factores fundamentales para mantenerse a flote, nadie se muere de éste, pero sí es necesario sentirlo, o sino no estaríamos tan obsesionados con encontrarlo ¿o no?. Sé que él me ama, y que jamás esperó que yo diera fin a lo que teníamos, pero esa misma palabra "teníamos", era lo que ahora nos faltaba. Una amiga me dijo:"Tienes que asumir las consecuencias de tú haber terminado", y creo que ella tiene la razón, pero no había dimensionado los efectos colaterales. Por primera vez en mucho tiempo mi vida ha dado un vuelvo gigantesco. Pasé de ser siempre de a dos, a uno.&lt;br /&gt;Hoy se habla de independecia, yo me refiero a esto como Mi Credo, mis culpas y mis fortalezas, sé que ambos nos amamos, y que sí Dios quiere, algún día nuestros caminos se volverán a unir, pero por mientros sólo pido su felicidad y tranquilidad a cambio de la mía.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-7045442594598650471?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/7045442594598650471/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=7045442594598650471' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7045442594598650471'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7045442594598650471'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2010/06/mi-credo.html' title='MI CREDO'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/TAnGS9BSWMI/AAAAAAAAAFM/rASMgs-3JZk/s72-c/Foto-0026.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-7946590950640489886</id><published>2010-03-31T14:47:00.000-07:00</published><updated>2010-06-04T21:55:09.645-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Volver a lo autentico'/><title type='text'>Terremoto</title><content type='html'>Terremoto En Chile...&lt;br /&gt;Que fuerte escuchar esa palabra, pero es más intenso aun vivirlo. Jamás pensé que algo así me pasaría, ¿Tenía miedo? No, pero si me sentía débil, dependiente de la calma, y de mi papá.&lt;br /&gt;Extrañamente pasó algo muy raro, cuando por fin pude dormir, me desperté debido a una réplica muy fuerte, claramente no pude seguir conciliando el sueño, y es ahí cuando miré por mi ventana y me di cuenta que a mi alrededor no había pasado nada, todo seguía tan bien como antes. El problema fue cuando prendí el televisor, ahí fue que me percaté que esto fue mucho más de lo que yo había pensado; miles de casa caidas, personas desaparecidas y muertas. ¿Qué puedo hacer yo? qué sentí cuando ví esto, sólo creo que hice lo que cualquier persona centrada y equilibrada haría, &lt;a href="http://www.untechoparachile.cl"&gt;decidí ayudar&lt;/a&gt;, pero mientras lo hacía me di cuenta que existen miles de héroes anónimos que trabajaron o siguen hasta el día de hoy trabajando y que no van a descansar hasta que nuestro país se pare en su totalidad.&lt;br /&gt;Somos fuertes, somos únicos, somos chilenos, y mientras eso viva entre nosotros,ésta seguirá siendo nuestra bandera lucha. Nadie jamás nos ha ganado, somos el único pueblo que no cayó ante la llegada de los españoles, y un terremoto no nos va a ganar, por que somos más, podemos tener famas desfavorables que a veces nos las merecemos, pero a la hora de unirnos trabajamos mejor que todos.&lt;br /&gt;Nunca olviden que somos Chile, el país jamás vencido, aprendamos de esto y dejemos que el odio se lo lleve el viento, y que el trabajo por un país mejor lo forjemos los mismos ciudadanos.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-7946590950640489886?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/7946590950640489886/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=7946590950640489886' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7946590950640489886'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7946590950640489886'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2010/03/terremoto.html' title='Terremoto'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-3141582725232795903</id><published>2009-12-01T11:21:00.001-08:00</published><updated>2010-06-04T21:29:09.828-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='It&apos;s all about music'/><title type='text'>video</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="425" height="344"&gt;Hot Kiss a mi parecer es una de las mejores canciones que tiene el grupo Juliette &amp;amp; The Licks, que es encabezado po&lt;/object&gt;&lt;object width="425" height="344"&gt;r la actriz estadounidense, Juliette Lewis. No tengo mucho que decir por ahora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mi último comentario: Disfruten estos días, que ya se viene el frío y el maldito invierno.&lt;br /&gt;¡Viva Chile Carajo!&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-2WDcCT3YeM&amp;amp;hl=es_ES&amp;amp;fs=1&amp;amp;"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/-2WDcCT3YeM&amp;amp;hl=es_ES&amp;amp;fs=1&amp;amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-3141582725232795903?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/3141582725232795903/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=3141582725232795903' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/3141582725232795903'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/3141582725232795903'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2009/12/video.html' title='video'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-8864209576943223798</id><published>2009-12-01T11:10:00.000-08:00</published><updated>2010-06-10T18:00:41.502-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Gourmet'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;object id="movie" type="application/x-shockwave-flash" data="http://1497540195448519863-a-1802744773732722657-s-sites.googlegroups.com/site/futideltuti/Sint%C3%ADtulo-2.swf?attachauth=ANoY7crg7U9TQGjCcQpRblw-dnjYn9F8CGDHk_YCcPTjBftMt_X_3SOvgACKlx-VvxC_sWxjxkBVpr1YdzYwpxOLflhcGB05MQuBgH2mWEPv1kiswc4Bfijm4olrixxzLG-b5S8hplcUU1t6DaXaPOtgy12ibQWKdAzrFGsRfkYLvMYlOCxMOMG6AkdIrJk-155VCi_6GjBGZiU7JUtqo6KZVegRW880NA%3D%3D&amp;amp;attredirects=0" width="400" height="130"&gt;&lt;br /&gt;&lt;param name="movie" value=""&gt;&lt;br /&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/object&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-8864209576943223798?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/8864209576943223798/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=8864209576943223798' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/8864209576943223798'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/8864209576943223798'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2009/12/blog-post.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-7454486171909882159</id><published>2009-11-24T10:30:00.000-08:00</published><updated>2010-06-10T17:58:42.969-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Gourmet'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-7454486171909882159?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/7454486171909882159/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=7454486171909882159' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7454486171909882159'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7454486171909882159'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2009/11/blog-post.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-1647593392382850181</id><published>2008-09-17T20:08:00.000-07:00</published><updated>2010-06-10T17:53:35.017-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='¿Que sentimos?'/><title type='text'>La solución....</title><content type='html'>Más de 365 días que estamos juntos&lt;br /&gt;Más de 365 días que me tomas la mano&lt;br /&gt;Más de 365 días en que te convertiste en mi confidente&lt;br /&gt;Más de 365 días que me di cuenta que eres mi todo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sólo son días, pero la diferencia es que todo este tiempo he estado a tu lado. Me llevas por un camino que a medida que pasa el tiempo se abre y me muestra los significados del amor, del respeto y de los secretos. Me ayudaste en los momentos más tristes, mostrándome que no todo es gris y que a veces hay más colores de los que uno cree. Me aguantaste pataletas de malcriada que sinceramente no tenías por qué, muchas veces me desquite contigo siendo que solo eras un mero espectador del circo humano. Te amo, no hay otra solución para explicar lo que por ti siento, accidentalmente me enamoré y gracias a Dios, puedo decir que es del mejor hombre que he conocido.&lt;br /&gt;Cuando me dices :"Creo que cada día que pasa me enamoro de la persona más importante de mi vida con la cual quiero pasar el resto de mis días (...) siempre existirán los problemas en las parejas pero lo más importante es saber enfrentarlo y mejorar nuestra relación. Cada día estamos mejor y más felices, y jamás me alejaré de ti, mi rayito de sol, eres lo más importante de mi vida. Con el pasar de los días y minutos mi corazón crece cada día más porque tengo tu amor y eres lo más importante". Me haces sentir una mujer completa y agradecida por hacerme parte de tu vida y darme que tu corazón que cuido como mi mayor tesoro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Son 365 días que sólo existen si tú y yo estamos juntos.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-1647593392382850181?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/1647593392382850181/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=1647593392382850181' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/1647593392382850181'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/1647593392382850181'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2008/09/la-solucin.html' title='La solución....'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-4182639999213844828</id><published>2008-02-05T16:19:00.000-08:00</published><updated>2010-06-10T17:58:04.205-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Volver a lo autentico'/><title type='text'>Carta para un Amigo.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R6kEBXUg-fI/AAAAAAAAAC4/mxR8uy4KlGc/s1600-h/MANGA+Y+YO.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R6kEBXUg-fI/AAAAAAAAAC4/mxR8uy4KlGc/s320/MANGA+Y+YO.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163662869243427314" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;¡Sorpresa Manga!, esta vez te escribiré a ti. Hace muchos años que compartimos, pero nunca te he dicho lo que significas para mí. Nuestros comienzos no fueron fáciles, sinceramente me caías muy mal, te encontraba muy prepotente, pero con el tiempo y gracias a consejo de CVX logré conocerte y me alegra que así fuera.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;   Te convertiste en mi Manga, mi fiel lector y mi amigo, a veces pasa el tiempo y no nos vemos, pero cuando apareces, es como si éste no nos afectara, eso simplemente se llama amistad. Somos la envidia del lugar y siempre lo seremos, algunos quieren entrar a nuestro círculo manguístico, pero saben que no pueden -mención honrosa a Pía Oyarzún-.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;    Te conozco hace sus buenos años, pero sé que aún falta mucho más, pero hasta el momento me asombro de ti, no se si será por tu humor que a la vez es el mismo mio, por tu corazón dispuesto a dar o quizás porque eres un gran bailarín, o lo más probable es que sea una combinación de todas. Cómo olvidar mi fiesta de graduación: ¡Sí lo reconozco fue malísima!, pero yo en particular la disfruté mucho porque tenía un gran acompañante y hasta el día de hoy lo digo: "si se pudiera retroceder el tiempo una vez más te invitaría".&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;    Manga, eres un gran amigo, te aprecio mucho, cada 17 de julio estoy pendiente de ti y aunque muchas veces no lo creas a la manga la llevo en el corazón.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-4182639999213844828?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/4182639999213844828/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=4182639999213844828' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/4182639999213844828'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/4182639999213844828'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2008/02/carta-para-un-amigo.html' title='Carta para un Amigo.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R6kEBXUg-fI/AAAAAAAAAC4/mxR8uy4KlGc/s72-c/MANGA+Y+YO.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-156110100830901157</id><published>2008-01-28T18:17:00.000-08:00</published><updated>2010-06-10T17:58:20.728-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Cultura'/><title type='text'>Santiago A Mil</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R56UCHUg-dI/AAAAAAAAACo/ukQYUKH7TxY/s1600-h/2225379195_3e47b34a40.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R56UCHUg-dI/AAAAAAAAACo/ukQYUKH7TxY/s320/2225379195_3e47b34a40.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160724987058911698" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Se podría decir que Groupe F, &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;son mis compatriotas -parece como si me estuviera quebrando por mi segundo apellido, pero no es así- , directo de Francia llegaron a Chile con un juego de pirotecnia que deslumbran a cualquiera. Antes de volver a su gira o quizás a su país de origen quisieron despedirse a lo grande y que mejor para eso que hacer un show gratuito en el Parque O´Higgins, el domingo fue el día elegido para presentarse por última vez ante 35.000 espectadores, yo era una de los que estaban ahí, junto a mi amiga inseparable Camila Loader encontramos un nuevo tipo de diversión, sin más que decir agarramos nuestros celulares, cámaras y mis infaltables cigarros para ir a ver este espectáculo.&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;La demora se hizo evidente en el público, las pifias cada vez era más fuertes. Pero cuando se apagaron unos focos que apenas alumbraban y comenzó la música, todos permanecimos en silencio para luego dar paso a un aplauso ensordecedor. Este grupo llamado simplemente como "F" combinan música, fuego y una cantidad extraordinaria de fuegos artificiales. Durante todo el show no sabes para donde mirar ya que cada participante está haciendo algo: En un costado uno pinta un metal con fuego de distintos colores, arriba existen dos hombres envueltos en luces amarillas y azules que juegan a volar y al otro extremo encima de un andamio hay otra persona tocando unos tambores&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;que al hacer contacto con la baqueta tiran chispas blancas. ¿Cuál es el trasfondo de esto?, en un principio parece un tipo de entretención como cualquier otro, pero si ves más allá, se torna a una crítica social, el tema de éste sería en lo  que nos hemos convertido, no vale la pena explicar el tópico, es necesario verlo. Sin duda es un gran espectáculo para grandes y chicos, todos juntos compartimos el asombro y las sonrisas. Reconozco ser una fanática de la pirotecnia, donde quiera que estén voy a llegar&lt;/span&gt;.&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Al terminar, la felicidad era evidente en todos, no es necesario pagar más para ver estos actos culturales que convocan a miles de personas, me agrada que de una vez por todas estamos participando más en lo cultural en vez de dedicarnos a hablar de qué nueva modelo se encuentra saliendo con que futbolista.&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Agradecimientos especiales a Camila Loader ya que son sus fotos; admitamoslo esta chica tiene un gran talento, es una lástima que sólo algunos podamos verlo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-156110100830901157?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/156110100830901157/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=156110100830901157' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/156110100830901157'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/156110100830901157'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2008/01/santiago-mil.html' title='Santiago A Mil'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R56UCHUg-dI/AAAAAAAAACo/ukQYUKH7TxY/s72-c/2225379195_3e47b34a40.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-7225453228830495252</id><published>2008-01-25T11:23:00.000-08:00</published><updated>2010-06-10T17:57:28.490-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Adios Santiago'/><title type='text'>... Vacaciones ...</title><content type='html'>Queridos, estimados y contertulios, hoy me siento extremadamente feliz, a pesar de un resfriado que me tiene estornudando las 24 horas del día y un dolor de cabeza que vuelve loco a cualquiera. La razón de tanta dicha es una sola: He sumado una nueva ciudad a mi lista, mejor dicho dos; Coquimbo y La Serena.&lt;br /&gt;Partí en bus a las 8.30 a.m, seis horas de viajes aburren a cualquiera, pero valen la pena. Expandí mis horizontes y me tiene bastante feliz, ya no me limito a Papudo- Talca...&lt;br /&gt;El próximo año tengo nueva meta, tiene tres letras: Sur.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todo esto es un poco confuso, pero el dolor de cabeza es más grande. NO me he podido expresar bien... lo siento.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-7225453228830495252?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/7225453228830495252/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=7225453228830495252' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7225453228830495252'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7225453228830495252'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2008/01/vacaciones.html' title='... Vacaciones ...'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-5426409627283203043</id><published>2007-12-29T10:02:00.000-08:00</published><updated>2007-12-29T10:31:27.416-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='¿Qué sentimos?'/><title type='text'>Esos Pequeños Detalles...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;    Suele suceder que las cosas más lindas de la vida, están en los lugares más escondidos del mundo. Quién diría que una canción en un auto te puede hacer sonreír por mucho tiempo, el resto no lo entiende, pero para ti es un momento especial, cada persona tiene un detalle que no puede olvidar, que se hace parte de ti. En la simpleza están las cosas que me gustan, desde ahí he aprendido a apreciar lo lindo de la vida, pero a veces esos pequeños detalles no son de un total agrado.&lt;br /&gt;    ¿Me siento desplazada?. Sí, se podría decir que sí. Y qué puedo hacer al respecto...simplemente NADA, pero cuando le doy una vez más una vuelta al asunto pienso en millones de cosas positivas que existen a mi alrededor: amigas, amigos -mención honrosa a mi Manga, mi fiel lector- y algo que antes no tenía: un pololo que me apoya incondicionalmente y que siempre está presente para darme una palabra de apoyo cuando más lo necesito.&lt;br /&gt;    De verdad no quiero pescar a ese mundo (Atentos ¡Sí!, dije "ese" mundo), no tengo ganas de hablarles..¡para qué!, para seguir murmurando, hablando a espaldas de todos, inventando amistades falsas. Pero no todos son malos, encontré lindas cosas en algunas personas que no dudaron en regalarme parte de su corazón y viceversa. A los otros lo único que les digo, es que me pongo de pie a aplaudirlos por la mejor actuación de sus vida, ustedes si cumplen el verdadero rol de un periodista: "Conocer a una persona, hacerlo creer que es su amigo para luego &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;apuñalarlo&lt;/span&gt; por la espalda".&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-5426409627283203043?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/5426409627283203043/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=5426409627283203043' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/5426409627283203043'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/5426409627283203043'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/12/esos-pequeos-detalles.html' title='Esos Pequeños Detalles...'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-1924254651265578792</id><published>2007-12-14T14:41:00.000-08:00</published><updated>2008-12-10T15:18:10.659-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Despreocupación...'/><title type='text'>Una nueva volá, una nueva actitud</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R2MNbXKZIwI/AAAAAAAAACA/mMnkrUnDw5g/s1600-h/arte+loder.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R2MNbXKZIwI/AAAAAAAAACA/mMnkrUnDw5g/s320/arte+loder.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143969963112473346" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;El estar de vacaciones me permite desligarme de toda idea racional, es hora de tomarme un &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;break&lt;/span&gt; y descansar. Cuesta imaginarme que se acabaron los días - por lo menos por este año -  de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;reporteo&lt;/span&gt;, entrevistas y reportajes, no me quejo, de hecho me gusta sentir que estoy libre y que tengo todo el tiempo del mundo para descansar, salir y para hacer lo que se me de la real gana.&lt;br /&gt;Lo único que voy a extrañar va a ser a mis compañeros, aprendí mucho este año, me di cuenta que la vida no comienza otra vez al salir del colegio, sino que continua lo que pasa es que se expanden los horizontes que de a poco vamos creando. Ayer en la despedida que organizamos con mis compañeros por los &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;examenes&lt;/span&gt;, me percaté de lo que somos, nos hemos convertido en amigos, compartimos sin importar qué, los lazos se unen no sólo para la hora de estudio sino para recurrir en caso de algún percance. Cuantas veces llegué donde mi amiga &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;Ale&lt;/span&gt; para una vez más &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;llorarle&lt;/span&gt; por todo lo que me estaba pasando, escuché sus consejos, los entendí y hoy los aplico y he tenido buenos resultados.&lt;br /&gt;Es hora de despreocuparse, de reír y compartir no como compañeros sino como amigos, aprendimos a querernos y respetarnos, aunque a veces tengamos nuestras diferencias. Ayer lo dije, me gusta mi grupo universitario, me siento &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;cómoda&lt;/span&gt; y feliz de encontrarlos, todos estamos unidos por las palabras y el amor a las comunicaciones, que esto perdure es el nuevo desafío que en marzo comenzamos. Ya para el segundo año no seremos los perdidos que fuimos el primer día, esta vez llegaré a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;reencontrarme&lt;/span&gt; con mi grupo y a comenzar una vez más lo que dejamos este año. Disfruten las vacaciones y respiren tranquilos que recién estamos construyendo nuestro futuro.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-1924254651265578792?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/1924254651265578792/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=1924254651265578792' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/1924254651265578792'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/1924254651265578792'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/12/una-nueva-vol-una-nueva-actitud.html' title='Una nueva volá, una nueva actitud'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/R2MNbXKZIwI/AAAAAAAAACA/mMnkrUnDw5g/s72-c/arte+loder.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-2156892360662570316</id><published>2007-12-08T17:40:00.000-08:00</published><updated>2007-12-13T14:45:01.054-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Volver a lo autentico'/><title type='text'>Cómo En Los Viejos Tiempos...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Estaba muy preocupada, esta prueba me tenía mal, los nervios eran incontrolables. Por casualidades de la vida, mi papá me mandó a pagar una cuenta, sinceramente no tenía muchas ganas de ir, el ramo de Paradigmas y teorias mediales no me dejaba pensar en otra cosa, pero no me podía oponer a la petición de mi padre, asique una vez más me levanté como cualquier otro día  y salí de mi casa. Tenía que ir a la estación de metro Pedro De Valdivia, me bajé y en cinco minutos ya tenía todo pagado.&lt;br /&gt;Como tenía mucho tiempo disponible -dos horas y media- comencé a caminar. Lo primero que se me ocurrió fue en ir relajada caminando hasta mi universidad que queda en Los Héroes, pero luego pensé que quedaría muy cansada como para dar una buena prueba: mi prioridad número uno en esos momentos. Sólo seguí caminando, por una vez en ese día sentí que flotaba, que no habían preocupaciones.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Llegando a Manuel Montt me encontré con algo que para el resto no tiene tanta importancia, mi adorado pasaje, dónde iba cada santo día después del colegio a fumarme un cigarro, ahí no importaba tu curso, tu grupo de amigas, todas hablabamos sin importar nada más. Tengo muchos recuerdos de ese lugar, cuantas veces se recibían ahí a los amigos y pololos, cuantas conversaciones y enojos en conclusión un poco de todo.&lt;br /&gt;Me quedaban tres mil pesos en mi billetera, me compré una cajetilla sólo para ir a ese lugar que tantos recuerdo me ha dado, fui dónde el mismo tío del quiosco que iba hace dos años atrás.  Caminé y vi como todo iba cambiando, pero otros lugares seguían iguales, cómo olvidar a Marta Amenabar y sus buzos. Me senté sólo a fumar, lo disfrute como nunca, recordando cómo íbamos para allá, recreando antiguos momentos y esperando que una amistad apareciera de la nada y poder recordar en grupo. Después de ese momento me encaminé a mi segundo hogar: mi colegio Universitario Inglés. Estaba vacío, parece que los niños ya salieron, sólo unos pocos quedaban, pero me agradó encontrarme con ese niño que vi crecer en el jardín y ahora lo más probable es que sepa leer y escribir, lo vi jugando y me gustó saber que se encontraba bien.&lt;br /&gt;Me encontré con una profesora: Tía Marisol, mi profesora de historia, hablamos mucho rato. Es increíble saber que aunque una se vaya, siempre alguien te está recordando en el colegio. Le hablé sobre mi nueva vida, se alegró saber que todo estaba bien. "Te noto más mujer" me dijo, si alguien supiera lo que significa que me digan eso; crecí, maduré pero por dentro todavía soy una alumna del Universitario Inglés que ocupa su anillo con gran orgullo.&lt;br /&gt;"Cantemos juntas esta verdad..." nadie se va a poder despegar del lugar que las educó, que las vio crecer y que las vio partir, porque al final del camino, todos necesitamos volver a nuestro lugar de origen.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-2156892360662570316?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/2156892360662570316/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=2156892360662570316' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/2156892360662570316'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/2156892360662570316'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/12/cmo-en-los-viejos-tiempos.html' title='Cómo En Los Viejos Tiempos...'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-8662044053863833532</id><published>2007-11-12T13:43:00.000-08:00</published><updated>2010-06-10T17:57:02.124-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='tú y yo'/><title type='text'>Y POR FIN LLEGASTE</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;    No sabes todo lo que esperé para que aparecieras en mi vida; impaciente, nerviosa y ansiosa. Así me encontraba antes de ti. Y cuando me estaba dando por vencida llegaste de la nada, cuando creí que no me hacías falta te encontré y me diste millones de colores que todavía no termino de conocer y de asombrarme.&lt;br /&gt;   Aprendí que disfruto cada minuto a tu lado, podemos estar rodeados de personas pero en el fondo sólo estamos los dos. ¿Quieres pololear conmigo? te dije una vez y tu respuesta fue algo que no esperaba "No, estoy súper bien así, aparte tengo polola". Pero eso no me importó porque después me preguntaste: "Y tú... ¿Te quieres casar conmigo?".&lt;br /&gt;   Juntos somos como uno, cada día que pasa estamos más cerca del otro, porque no te puedo dejar, porque para mí llegaste a quedarte y mis dudas existenciales son dejadas de lado al verte.&lt;br /&gt;   Los te quiero se cambian por verdadero amor que de tu mano los iré descubriendo. Junto a ti nada malo puede pasar, eres lo que siempre quise, lo que soñé y lo que llegó. Si no eres tú no hay más. Tus abrazos, tus besos y tu amor llenaron lo que muchas veces pense que no tenía: Un corazón para dar millones de colores.&lt;br /&gt;  Me enseñaste a querer y a dejarme querer, a saber que no estoy sola. Quiero que me mires y que te des cuenta todo lo que me importas, todo lo que te significas para mí. Te quiero mostrar como es mi mundo cuando se convierte en nuestro mundo.&lt;br /&gt;  Para mí esta es la mejor manera de demostrarte lo que siento. Me es más fácil escribir que decirlo.&lt;br /&gt;Feliz Mes&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-8662044053863833532?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/8662044053863833532/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=8662044053863833532' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/8662044053863833532'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/8662044053863833532'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/11/y-por-fin-llegaste.html' title='Y POR FIN LLEGASTE'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-8145596741830558379</id><published>2007-10-14T18:34:00.001-07:00</published><updated>2010-06-10T17:56:41.725-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='tú y yo'/><title type='text'>TÚ y YO</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RxLF8D_DIBI/AAAAAAAAABY/jZJYgTC4TeY/s1600-h/Pololis.JPG"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121373361926250514" style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RxLF8D_DIBI/AAAAAAAAABY/jZJYgTC4TeY/s320/Pololis.JPG" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Hoy sólo somos tú y yo. Si me haces reír voy a llorar de la risa, si te enojas yo me enojaré contigo como es de costumbre. Aunque la música sea Heavy Metal para mí sigue siendo romántico porque me acuerdo de nosotros. Si no nos vemos tan seguido sé que es por una razón de fuerza mayor y no porque queramos. Cuando te digo que soy la incondicional es la verdad porque eso es lo que voy a tratar de ser; siempre estar contigo y ser parte de tu vida es lo que más quiero. Cuando yo viva en el cerro estaré esperándote sólo para saber como te fue en clases. Todavía faltan muchas cosas que hacer, como por ejemplo tener una foto juntos donde tú sonrías.&lt;br /&gt;Eres el casi pariente que más quiero. Soy feliz porque hubo una pelea en el bus, porque me tomaste la mano el día que te conocí, porque eres adicto al póker, porque nos dimos un beso la primera vez que salimos, porque me tapas los ojos cuando vemos películas de terror, porque me dices que me amas, porque nuestros cumple mes ni los tomamos en cuenta y eso que sólo llevamos dos meses, porque cada vez que hablamos por teléfono justo empiezas a hacer algo y comienza tu déficit atencional, porque me mandas mensajes como "Llámame", porque cada vez que te veo esa misma noche sueño contigo y me despierto pensando en ti, porque cada vez que te voy a ver me duele la guata&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Te quiero porque sí, no necesito una razón para hacerlo. Hoy sólo somos tú y yo. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-8145596741830558379?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/8145596741830558379/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=8145596741830558379' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/8145596741830558379'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/8145596741830558379'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/10/t-y-yo.html' title='TÚ y YO'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RxLF8D_DIBI/AAAAAAAAABY/jZJYgTC4TeY/s72-c/Pololis.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-1599186840341198549</id><published>2007-10-11T18:34:00.000-07:00</published><updated>2010-06-10T17:54:25.640-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='It&apos;s all about music'/><title type='text'>No más palabras...hoy es sólo música</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;    &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Fue uno de los mejores momentos de mi vida. Cuando dije que nada podía salir mal, me equivoqué, lo tuve todo para que saliera así, pero por pequeños milagros fue una de las mejores noches de mi vida. Llevaba cinco años esperando que Incubus llegara a nuestro país. El día nueve de octubre se me pasó volando, las clases pasaron como si fueran minutos y cada segundo que pasaba mi emoción crecía. Cuando llegué a mi casa, estaba sin hacer nada hasta que una amiga me llamó y me dijo que me fuera a su casa para que nos fuéramos juntas al concierto yo acepté inmediatamente y luego me percaté de que me había comprometido con otra amiga, pero por cosas de la vida lo olvidé completamente, luego de una gran travesía en micro y metro logré llegar a su casa. 19.55 fue la hora elegida para irnos de su casa e iniciamos nuestro viaje al Arena Santiago donde iba a ser el concierto. La hora de comienzo era a las 21.00 horas, bueno a las 21.01 seguíamos en un taco en plena Av. Matta, nos dimos cuenta que muchos de los autos que se encontraban ahí eran fanáticos que iban a lo mismo que nosotras, luego de un par de minutos llegamos al lugar, corrimos como nunca, estábamos por entrar cuando sentimos un grito ensordecedor - yo pensaba que ya había partido y nos estábamos perdiendo todo eso - cuando logramos encontrar nuestros asientos que fue pura suerte yo hago la siguiente pregunta . "¿Ya telonearon?". "Sí", me responde un hombre que se encontraba a mi lado, fue necesario decir esto para que las luces se apagaran y dieran pie a uno de los mejores momentos de mi vida, no alcancé a estar dos minutos en el lugar cuando comenzó, eso es suerte.&lt;br /&gt;   Fue increíble, cante todas sus canciones no hubo momento es que dejara de gritar, aplaudir o simplemente sonreír, las emociones que sentía en el momento simplemente me dejaron callada. Lo mejor que me pudo haber pasado fue cuando escuché "Circle" mi canción favorita, en ese momento no sabía que hacer, lo único que atiné fue a cantar hasta que ya no pude más.&lt;br /&gt;   Cómo no iba a escribir esto, si ése fue mi gran momento, todo lo que esperé: verlos tocar realmente es otra cosa, aparte la voz del vocalista Brandon Boyd es increíble se nota que el talento es cosa de pocos. Gracias a Loder porque estuvimos juntas todo el rato, que mejor que escuchar a tu grupo favorito con una gran amiga que siente el mismo amor por la música.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-1599186840341198549?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/1599186840341198549/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=1599186840341198549' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/1599186840341198549'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/1599186840341198549'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/10/no-ms-palabrashoy-es-slo-msica.html' title='No más palabras...hoy es sólo música'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-3383580792506716575</id><published>2007-10-06T15:34:00.001-07:00</published><updated>2010-06-10T17:54:09.836-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='It&apos;s all about music'/><title type='text'>¡POR FIN INCUBUS EN CHILE!</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RwgNlD_DH8I/AAAAAAAAAAw/D1RZ4PoTd0k/s1600-h/incubus.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 213px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RwgNlD_DH8I/AAAAAAAAAAw/D1RZ4PoTd0k/s320/incubus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118355906882641858" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;        No puedo creer que ya se está acercando el gran momento. 8 y 9 de octubre fueron los días elegidos para que esta banda norteamericana decidiera tocar en nuestro país tras postergar inicialmente el primer concierto para el dia 1 de mayo debido una lesión en la mano izquierda del guitarrista Mike Eizenger. Debo decir que  Incubus es mi grupo favorito, la sensaciones que me trasmiten sus canciones cada vez que las escucho es increíble, las emociones y los sonidos todo en conjunto hacen que formen una composición que va en armonía con la voz del vocalista Brandon Boyd.&lt;br /&gt; Es un privilegio poder estar junto a ellos, escuchar sus canciones y quizás poder corearlas todas, me encantaría ir a los dos conciertos pero todas las entradas están agotadas asique me conformaré con ir al segundo que sin duda estará igual de bueno que el primero. Lo mejor de todo es que estaré acompañada por mis amigas que son igual de fanáticas.&lt;br /&gt;  Es sorprendente como nadie comprende este gusto por la música, no sé de donde salió es algo que no puedo evitar, cada vez que escucho una canción pongo una atención especial en los sonidos, no escucho letras, sino baterías, bajos, guitarras todo lo que tengan.&lt;br /&gt;     Incubus aunque me consideren una obsesiva forma gran parte de mi vida y el hecho de tenerlos en vivo y escuchar como crean una magia única sin duda será espectacular, estoy ansiosa porque llegue el día que seguramente se convertirá en uno de mis mejores momentos, todas las rabias, frustraciones y malas vibras se convertirán en alegría, la próxima semana será buena, parto con el concierto que he esperado por los últimos cinco años y dos días después cumpliré dos meses de amor. Nada puede salir mal.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-3383580792506716575?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/3383580792506716575/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=3383580792506716575' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/3383580792506716575'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/3383580792506716575'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/10/por-fin-incubus-en-chile.html' title='¡POR FIN INCUBUS EN CHILE!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RwgNlD_DH8I/AAAAAAAAAAw/D1RZ4PoTd0k/s72-c/incubus.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-7357566749402067724</id><published>2007-10-04T18:34:00.000-07:00</published><updated>2010-06-10T17:56:13.164-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Miles de colores'/><title type='text'>Sólo quiero entregar colores...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;    ¿Por qué cuesta tanto ser como eres?. Con el tiempo me doy cuenta que es mejor mantener la calma y ser más discreta, si mi actitud no es suficiente no puedo hacer nada más, la incomprensión es algo que me ha perseguido por mucho tiempo, he pasado por muchas bajas y ya me había aburrido del drama pero es como un plaga que no puedo controlar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;  Lo único que quiero es entregar colores suficientes a todos para que cada uno pueda ser libre de dibujar lo que quiera sin que alguien esté en sus hombros reprochando todo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;   No quiero amistades fallidas ni intentos de una, quiero ser yo sin preocuparme del otro, que la aceptación sea mutua y así con la vida...no es mucho pedir ¿o si?, como una vez dije me encantan las cosas simples de la vida, eso es lo que me motiva y no quiero quedar como malagradecida porque no es así, este año he aprendido mucho de la vida, tuve una lección que mi hizo -Gracias estimada Manga- pensar el significado de esta. Y tuve otra linda sorpresa algo que me alegró entre tantas cosas, pero me gustaría un poco de colores para yo también poder dibujar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-7357566749402067724?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/7357566749402067724/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=7357566749402067724' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7357566749402067724'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/7357566749402067724'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/10/slo-quiero-entregar-colores.html' title='Sólo quiero entregar colores...'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-2277033569032693543</id><published>2007-09-13T17:41:00.000-07:00</published><updated>2010-06-10T17:52:23.311-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Volver a lo autentico'/><title type='text'>El concepto de amistad</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Se dice que tus primeros amigos duran toda la vida. Con esa simple frase estoy en total desacuerdo, mi caso no ha sido así. Debido al trabajo de mi papá estuve forzada a recorrer Chile, viví en varias ciudades, en cada lugar dejé una amistad que no duró mucho tiempo después. Realmente duele, la sensación que deja es gusto a nada.&lt;br /&gt;Hasta hace poco m&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RunYu7p8v3I/AAAAAAAAAAc/rktC_-WR2D0/s1600-h/sesion+con+rora+028.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109853553027759986" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RunYu7p8v3I/AAAAAAAAAAc/rktC_-WR2D0/s320/sesion+con+rora+028.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;e di cuenta del verdadero sentido del concepto amistad: Es un lazo imposible de romper, no importa el momento siempre van a correr donde tú estás y obviamente viceversa. Eso lo he aprendido a través del tiempo, quizás hemos madurado y ahora vemos las cosas desde otra perspectiva. Pero he encontrado ese lazo con las personas indicadas: Ya sean &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;fomes&lt;/span&gt;, mangas, escolares, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;preuniversitarias&lt;/span&gt; y universitarias. Ahora son pocos pero los valoro mucho más. A veces es mejor abrir los ojos aunque duela; un pequeño detalle puede cambiar todo, cómo cuando crees que encontraste a ése amigo del alma y se comete un pequeño error para convertirse nuevamente en completos extraños.&lt;br /&gt;Ahora puedo decir que eso me tiene sin cuidado, lo único que quiero es mantener a los amigos que te dan alegrías y no a los que creías que lo eran. A todo esto el personaje de la foto es Andrés que es uno de mis mejor amigos, aunque me faltan fotos del resto, no puedo subir muchas o ya estaría convirtiendo esto es un &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;fotolog&lt;/span&gt; cosa que no quiero. Ahora ¿Qué puedo decir?. Muchos saludos a los traidores que ellos fueron mi inspiración para escribir.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-2277033569032693543?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/2277033569032693543/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=2277033569032693543' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/2277033569032693543'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/2277033569032693543'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/09/el-concepto-de-amistad.html' title='El concepto de amistad'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RunYu7p8v3I/AAAAAAAAAAc/rktC_-WR2D0/s72-c/sesion+con+rora+028.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-455999295347212710</id><published>2007-09-09T19:18:00.001-07:00</published><updated>2010-06-10T17:51:40.912-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Independencia'/><title type='text'>Presentación Formal</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RuSpyPinpiI/AAAAAAAAAAU/2PfcPxz7yVg/s1600-h/IMGP6826.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RuSpyPinpiI/AAAAAAAAAAU/2PfcPxz7yVg/s200/IMGP6826.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108394557975275042" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;    Me presento.  No es la mejor, pero que le vamos a hacer. Soy una estudiante de periodismo de primer año en la UDP, me gusta la carrera y mucho, aunque no lo crean no es tan fácil como pensaba antes de entrar.&lt;br /&gt;  La idea de crear un Blog vino exclusivamente de un ramo que tengo que se llama Taller de Reporteo y producción de noticias. Junto a mi grupo tenemos que reportear un barrio, el mio es Matucana y Estación Central. Me interesó mucho la idea de crear uno donde puedo escribir lo que yo quiera; es mucho mejor que un fotolog por lo menos. El otro va con la gracia mostrar fotos pero no hay mayor contenido, a veces uno escribe  algo, pero no se le da la importancia a lo escrito. A veces hay tantas cosas que contar, tantas cosas que escribir y para mí es muy importante o no estaría estudiando periodismo. Aunque he perdido un poco la emoción de la carrera debido al cansancio sé que puedo ocupar esta carrera para hacer grandes cosas.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-455999295347212710?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/455999295347212710/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=455999295347212710' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/455999295347212710'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/455999295347212710'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/09/yo.html' title='Presentación Formal'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/RuSpyPinpiI/AAAAAAAAAAU/2PfcPxz7yVg/s72-c/IMGP6826.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-324494481344264259.post-6938201873061719709</id><published>2007-09-09T17:10:00.000-07:00</published><updated>2007-10-14T18:27:04.844-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Nunca Digas Nunca'/><title type='text'>De "Anti-Hombres" a "Pololi"</title><content type='html'>¿Por qué tenemos la necesidad de afiatarnos a alguien?&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;    Muchas veces no comprendí la importancia del amor en nuestras vidas, de hecho lo encontraba innecesario; cuantas veces me reí de la posibilidad de encontrar esa "otra mitad" que supuestamente te hace tan feliz.&lt;br /&gt;   Un día, en el momento menos esperado e indicado apareció él, entre conversaciones e intercambios de teléfonos y messenger no puedo decir que comenzó el amor, porque no fue así.&lt;br /&gt;   Gracias a una amiga y sus intromisiones, en otras palabras sin que yo supiera se hizo pasar por mí y se arregló una salida, es ahí cuando verdaderamente se trató de comenzar algo. Algún tiempo después él supo que no era yo y lo tomó con humor.&lt;br /&gt;   En un par de días cumplo un mes de pololeo y nadie me cree, muchos me han dicho. "Tú jajajaja, no lo puedo creer, siempre fuiste la anti-hombres, te acuerdas cuando decías que ellos no valían la pena, que sólo estaban para hacerlas sufrir", digo hacerlas porque esto me lo decían los hombres, mis amigos fieles de la vida a quienes siempre he escuchado.&lt;br /&gt;   No estoy haciendo mi gran manifiesto de amor, estoy tratando de decir, que nunca digas nunca. Muchas veces me reí por los "macabeos", "pololos" y por el "Te Amo". El tiempo me ha cambiado pero estoy feliz de que así haya sido. Nunca pensé que me gustarían los momentos en que estoy en mi casa aburrida y me llegan sus mensajes, cuando me llama y nos quedamos hablando por horas o a veces me gusta el simple hecho de quedarnos en la casa viendo películas.No me da vergüenza mi cambio. Todo lo contrario ahora me rio.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/324494481344264259-6938201873061719709?l=esaeslactitud.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/feeds/6938201873061719709/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=324494481344264259&amp;postID=6938201873061719709' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/6938201873061719709'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/324494481344264259/posts/default/6938201873061719709'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://esaeslactitud.blogspot.com/2007/09/de-anti-hombres-pololi.html' title='De &quot;Anti-Hombres&quot; a &quot;Pololi&quot;'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01348485736870233576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_B8EFuoIdxao/S7du1ztB5gI/AAAAAAAAAEs/aTL6a1p1Xn4/S220/hola.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
